پدیده النینو بار دیگر به یکی از عوامل مورد توجه در پیشبینی وضعیت بارشهای پاییزی ایران تبدیل شده است. با این حال، مسئولان صنعت آب تأکید میکنند که شکلگیری النینو به معنای افزایش قطعی بارندگی در سراسر کشور نیست و نمیتوان تنها بر اساس وقوع این پدیده، پاییزی پربارش را برای همه مناطق ایران پیشبینی کرد.
به گزارش کارا پژواک، عیسی بزرگزاده، سخنگوی صنعت آب کشور، با اشاره به بررسیهای مراکز ملی و بینالمللی اعلام کرده است که وقوع النینو تأیید شده، اما ارتباط آن با افزایش بارش در ایران ماهیتی احتمالی دارد.
بررسی تجربه دورههای گذشته نشان میدهد که در زمان وقوع النینو، معمولاً مناطق جنوب، جنوبغرب، غرب و شمال ایران بیش از سایر نقاط تحت تأثیر قرار گرفته و در برخی دورهها افزایش بارندگی را تجربه کردهاند.
با این حال، این الگو الزاماً در تمام نقاط کشور تکرار نمیشود. بهویژه مناطق خشک و کمبارش ایران ممکن است حتی در شرایط النینو نیز با افزایش قابل توجه بارندگی مواجه نشوند. بنابراین نمیتوان انتظار داشت صرف وقوع این پدیده، مشکل خشکسالی کشور را برطرف کند.
بیشتر بخوانید:سرعت قطار در ایران در آستانه رسیدن به یک حدنصاب جدید
احتمال بارش بیشتر، اما خطر سیلاب هم وجود دارد
یکی از پیامدهای احتمالی افزایش بارندگی، بالا رفتن خطر وقوع سیلاب است. به همین دلیل صنعت آب برنامههایی برای لایروبی رودخانهها، آبگذرها، کانالهای زهکش شهری و مسیرهای عبور سیلاب در نظر گرفته است. طبق اعلام سخنگوی صنعت آب، سالانه حدود هزار کیلومتر عملیات لایروبی انجام میشود و برای سدها نیز برنامه آبگیری و تلهاندازی سیلاب تدوین شده است.
در زمان صدور هشدارهای بارندگی و سیلاب نیز مردم باید از حضور در حریم و بستر رودخانهها خودداری کنند. آمادگی سدها و زیرساختهای شهری میتواند نقش مهمی در کاهش خسارت بارندگیهای شدید داشته باشد.
بیشتر بخوانید:۹۰ درصد کاربران اینترنت همراه از شبکه 4G استفاده میکنند
النینو پایان خشکسالی ایران نیست
حتی اگر پاییز امسال تحت تأثیر النینو بارشهای مناسبی داشته باشد، نباید آن را به معنای پایان بحران آب تلقی کرد. بارندگی بیشتر میتواند وضعیت کشتهای آبی را بهبود دهد، به احیای نسبی تالابها کمک کند و سرعت افت آبخوانها را کاهش دهد، اما قادر نیست در یک دوره کوتاه کسری انباشته و مزمن منابع آب زیرزمینی ایران را جبران کند.
در نتیجه، النینو میتواند احتمال افزایش بارندگی در برخی مناطق ایران را بالا ببرد، اما همزمان باید برای دو سناریوی متفاوت آماده بود: سیلاب در مناطق پربارش و ادامه خشکسالی و کمآبی در مناطق دیگر. به همین دلیل مدیریت مصرف آب همچنان باید در کنار آمادگی برای بارشهای شدید ادامه پیدا کند.
